در سایت نتگام وقتی برای اولین بار به رژیم غذایی گیاهی روی آوردم، گزینه های زیادی برای شیر غیرلبنی وجود نداشت. این از آن زمان تغییر کرده است اما با توجه به بسیاری از شیرهای گیاهی که امروزه می توان از بین آنها انتخاب کرد، در نظر گرفتن پیامدهای زیست محیطی آنها نیز مهم است.

از این گذشته، در حالی که صنعت لبنیات به دلیل نیاز به منابع، اتفاقات بدی را دریافت کرده است، این بدان معنا نیست که شیرهای گیاهی هیچ تاثیری بر محیط زیست ندارند.در جستجوی خود برای دوستدار محیط زیست ترین شیرهای گیاهی، متوجه شدم که انواع مختلف از نظر منابع طبیعی و انتشار گازهای گلخانه ای ردپای متفاوتی دارند.

اینجا به بررسی اثرات زیست محیطی شیرهای مختلف گیاهی می پردازد و نکاتی را برای انتخاب دوستدار محیط زیست ارائه می دهد.

ارزیابی اثرات زیست محیطی شیر غیر لبنی

شیر گیاهی

هنگام مقایسه اثرات زیست محیطی شیرهای گیاهی، مهم است که بدانیم گیاهان مختلف به چه منابعی برای رشد نیاز دارند و ردپایی که ممکن است از خود به جا بگذارند.یک مطالعه اخیر در سراسر جهان برای مقایسه اثرات زیست محیطی لبنیات، سویا، بادام، جو دوسر و شیر برنج استفاده کرد، نتیجه گرفت که هر شیر غیرلبنی برای کره زمین بهتر از لبنیات است.

در واقع، لبنیات ممکن است سه برابر شیرهای گیاهی اثر گاز گلخانه ای داشته باشد و برای تولید به ۹ برابر زمین نیاز دارد. برخلاف شیر لبنی، شیرهای گیاهی برای پرورش حیوانات به منابع طبیعی نیاز ندارند.

با این حال، گیاهانی که برای تولید شیرهای تجاری استفاده می شوند، هنوز به منابع محدودی مانند زمین و آب نیاز دارند. تولید آنها همچنین گازهای گلخانه ای مانند دی اکسید کربن، متان و اکسید نیتروژن منتشر می کند که به گرمایش جهانی کمک می کند.با این حال، همه شیرهای گیاهی دارای مزایا و معایب مختلفی هستند. انتخاب بهترین مورد ممکن است به این بستگی دارد که کدام عوامل محیطی برای شما مهمتر هستند و به بررسی داده های موجود بستگی دارد.

در حال حاضر، هیچ روش علمی دقیقی برای رتبه بندی اثرات زیست محیطی شیر گیاهی وجود ندارد. با این حال، اگر نگران استفاده از آب هستید، بهتر است از شیر بادام و برنج و همچنین اگر در مورد استفاده از زمین نگران هستید از شیر سویا و جو دو سر خودداری کنید.شیر شاهدانه، نخود و نارگیل ممکن است گزینه های بهتری باشند.

شیر سویا

همراه با گوشت گاو، سویا یکی از بزرگترین محرک های جنگل زدایی در جنگل های بارانی آمازون به دلیل مقدار زمین مورد نیاز برای پاسخگویی به تقاضا است. با این حال، اکثر محصولات سویا برای تغذیه دام و تولید سوخت زیستی رشد می کنند، نه برای تولید شیر سویا برای انسان. در واقع، برخی منابع نشان می‌دهند که درصد بسیار کمی از سویای جهانی برای مصرف مستقیم مردم کشت می‌شود.

ایالات متحده به تنهایی مسئول ۳۵ درصد از تولید جهانی سویا است. خبر خوب این است که تعلیق سویای آمازون، توافقی توسط تاجران غلات مبنی بر عدم خرید سویای کشت شده با استفاده از زمین‌هایی که اخیراً جنگل زدایی شده‌اند، منجر به کاهش جنگل زدایی شده است.

همچنین برخی از شرکت های شیر سویا مانند سیلک وجود دارند که ادعا می کنند فقط از سویای ارگانیک کشت شده در ایالات متحده استفاده می کنند که عامل جنگل زدایی آمازون را از بین می برد.

در حالی که سویا ممکن است به زمین های زیادی نیاز داشته باشد، مزایای دیگری نیز دارد. مانند سایر حبوبات، محصولات سویا به تثبیت نیتروژن در خاک کمک می کند که نیاز به استفاده از کودهای نیتروژنی را کاهش می دهد.

شیر بادام

شیر بادام یکی از پر مصرف ترین شیرهای گیاهی است که به میزان قابل توجهی نسبت به شیر سویا یا جو دوسر به آب بیشتری نیاز دارد.

در مطالعه دیگری که ردپای آب ۹ محصول در استرالیا را مقایسه کرد، بادام بالاترین ردپایی را داشت، بیشتر از سیب، انگور، گوجه فرنگی، پرتقال، هلو، گیلاس، سیب زمینی و هویج .در واقع، بادام به قدری آب مصرف میکرد که نویسندگان توصیه کردند دیگر کشت نشوند.

علاوه بر این، حدود ۸۰ درصد بادام جهان در کالیفرنیا کشت می شود، که در سالهای اخیر خشکسالی های شدید را تجربه کرده و منابع آبی را بیشتر تهدید کرده است.

وقتی صحبت از منابع زمین می شود، مطالعات نشان می دهد که آجیل کمتر از بلغور جو دوسر اما بیشتر از برنج نیاز دارد.

شیر برنج

شیر برنج مقدار قابل توجهی از گازهای گلخانه ای را تامین می کند. دلیل این امر این است که شالیزارهای برنج حاوی باکتری هایی هستند که هنگام غرقابی مقادیر قابل توجهی متان از خود ساطع می کنند که این یک روش استاندارد برای محصولات برنج است.

جای تعجب نیست که برنج نیز برای تولید به آب زیادی نیاز دارد. با این حال، در مورد منابع زمین، برنج نسبت به سویا، جو و بادام زمین کمتری مصرف می کند.علاوه بر این، برنج حاوی مقادیر زیادی آرسنیک است که ممکن است آبراه های مجاور را آلوده کند.

 
شیر جو دوسر

جو اغلب به عنوان محصولات تک کشت در مقیاس بزرگ کشت می شود، به این معنی که آنها تنها محصولی هستند که به طور مکرر در یک زمین رشد می کنند.

تک‌کشت ها تنوع زیستی حشرات را در اکوسیستم اطراف کاهش می دهند، که ممکن است منجر به افزایش آفات و در نهایت استفاده از آفت‌کش ها شود. تک کشت ها همچنین ممکن است مواد مغذی خاک را کاهش دهند و حاصلخیزی کلی محصول را کاهش دهند.

علاوه بر این، جو معمولاً با آفت کش‌های مبتنی بر گلایفوسیت رشد میکند، که ممکن است باعث رشد و گسترش پاتوژن های مقاوم به گلایفوسیت شود که بر گیاهان، حشرات و حیوانات تأثیر منفی می گذارد.

با این حال، با توجه به ارزیابی چرخه حیات انجام شده توسط برند شیر جو دوسر سوئدی ، فرآیندهای آن منجر به انتشار گازهای گلخانه ای کمتر، انرژی کمتر و استفاده کمتر از زمین نسبت به شیر لبنی می شود.به خاطر داشته باشید که عوامل محدود کننده و سوگیری ها در مطالعاتی که توسط صنعت تامین مالی می شود رایج است.

تحقیقات دیگر نشان می دهد که جو دوسر به منابع زمین بیشتری نسبت به سویا، بادام و برنج نیاز دارد. در مورد مصرف آب، جو دوسر به میزان قابل توجهی کمتر از بادام و برنج و فقط کمی بیشتر از سویا به آب نیاز دارد

فیسبوک توییتر گوگل + لینکداین تلگرام واتس اپ کلوب

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

بت اسپات